Menu
Mijn tour

Geografie van Amerika

De totale landoppervlakte van de Verenigde Staten bedraagt 9.809.155 vierkante kilometers (321 x België, 228 x Nederland). De USA grenst in het noorden aan Canada (grenslengte 8.893 km), in het zuiden aan Mexico (grenslengte 3141 km). In het oosten wordt het land begrensd door de Atlantische Oceaan en in het westen door de Stille Oceaan. De afstand van oost (New York) naar west (Los Angeles) bedraagt bijna 5000 kilometer.

Oosten

verenigde-staten-oostenAan de oostkant van het Amerikaanse continent strekt zich het Appalachen gebergte uit dat loopt van Kaap Gaspé in Canada tot Atlanta in Georgia. De Appalachen bestaan in het oosten uit een laag plateau, de Piedmont, en een steil oprijzende bergrug, de Blue Ridge met in het zuiden Mount Mitchell (2037 meter) als hoogste punt. Het centrale gedeelte bestaat uit een aantal parallel lopende bergruggen waartussen brede dalen liggen, de Valley and Ridge Region. De westkant wordt door een hoge steile rand, de Alleghany Mountains, afgesloten.

Midden

verenigde-staten-middenHet vlakke centrale deel van de Verenigde Staten is onder invloed van de plooiing en de opheffing van de Rocky Mountains wel mee opgeheven maar nauwelijks geplooid. Daardoor is een landschap ontstaan van een overwegend vlak land dat trapsgewijs oploopt naar de voet van de Rocky Mountains. Er liggen gigantische prairies die zich uitstrekken van Ohio en Missouri in het oosten, via Illinois en Wisconson, Minnesota, Iowa en Noord-Missouri, en spreidt zich dan uit in Centraal-Texas, Oklahoma, Kansas en het oosten van Nebraska en Zuid- en Noord-Dakota. Het lage gedeelte ten westen van de Mississippi is vrijwel geheel veranderd in een landbouwgebied, de zogenaamde ‘Corn Belt’. Het hoge gedeelte is een droge steppe die aan de voet van de Rocky Mountains op ca. 1500 meter ligt. Grote rivieren als Missouri, Platte River en Arkansas hebben hierin brede dalen uitgeslepen. Deze grote vlakte wordt in de staten Missouri en Arkansas onderbroken door het Ozark Plateau, een voortzetting van de Appalachen. De Golfkust is een groot aanslibbingsgebied dat zich voortzet in het schiereiland Florida. Langs de Atlantische kust zet zich deze zandige vlakte voort tot Cape Cod.

Westen

verenigde-staten-westenIn het westen rijzen de Cordillera Mountains 2000 meter uit boven de Great Plains. Dit enorme gebergte strekt zich uit van het uiterste noorden van het Amerikaanse continent, de zwaar vergletsjerde Brooks Range, tot de Sierra Madre del Sur in Mexico; in feite zet het zich ook nog voort in de Andesketen in Zuid-Amerika. De oostelijke keten van de Cordillera wordt gevormd door de Brooks Range, de Mackenzie Mountains, de Rocky Mountains en de Sierra Madre Oriental. Ten westen van deze keten ligt een aantal hoogvlakten. Hierdoor lopen aan aantal ruggen waardoor kleinere bekkens ontstaan, die in een aantal gevallen geen afvloeiing naar zee hebben, zodat zoutmeren, zoals Great Salt Lake, worden gevormd.
De 'Great Plains' liggen ten westen van de onzichtbare lijn die het Noord-Amerikaanse continent duidelijk in tweeën deelt: de 508 mm-neerslaglijn, een van de belangrijkste geografische scheidslijnen in de Verenigde Staten. Deze lijn, die bijna recht door het midden van het land van noord naar zuid loopt, scheidt het meer herbergzame oosten van het droge westen, dat in de regenschaduw van de Rocky Mountains ligt. Het land tussen de Rocky Mountains en de Sierra Nevada in het westen is droog. In dit deel van het land ligt ook ‘de bodem van de Verenigde Staten’, Death Valley. Deze oude meerbodem, tegenwoordig een woestijn van meer dan 200 kilometer lengte, ligt 830 meter beneden zeeniveau. De rivieren hebben in deze hoogvlakten enorme canyons uitgeslepen; beroemd is de Grand Canyon (van de Colorado River). De Grand Canyon in Arizona is de diepste kloof ter wereld, 446 kilometer lang en gemiddeld 1,6 kilometer diep. In het westen wordt dit plateau afgesloten door een bergketen met een steile oostzijde en een minder steile westzijde: Alaska Range, St. Elias Mountains, Coast Range, Cascade Range, Sierra Nevada en Sierra Madre Occidental. In het noorden van het continent vormt deze keten een echte fjordenkust, waardoor vooral in Alaska grote gletsjers naar zee schuiven. Verder naar het zuiden ligt hiervoor nog een kustgebergte, in de Verenigde Staten een gesloten gebergte dat de Willamette Valley en de Valley of California afsluit. Nog verder naar het zuiden scheidt het de Golf van Californië van de Grote Oceaan.

Alaska

verenigde-staten-alaskaAlaska, de 49e staat, is landschappelijk gezien een verhaal apart. Alaska bestaat uit ijs. Onder de ijs- en sneeuwlagen is de grond tot een diepte van 90 meter bevroren. Zelfs ’s zomers, als de zon praktisch niet ondergaat, ontdooit de bodem niet beneden een diepte van 60 centimeter. In het hoge noorden kan de temperatuur tot 40°C onder nul dalen, in het zuiden zijn de winters wat draaglijker. In Centraal-Alaska ligt Mount McKinley, de hoogste berg van geheel Noord-Amerika met ca. 6200 meter. Buiten Alaska is Mount Whitney in Californië de hoogste berg met 4418 meter.

Hawaii

verenigde-staten-hawaiiOok Hawaii, de 50e staat, is niet met de andere staten te vergelijken. De acht grote en ongeveer honderd kleine eilanden zijn over een lengte van 2500 kilometer in de Stille Oceaan verspreid. Het eiland dat het dichtst bij de Amerikaanse kust ligt, ligt op ongeveer 3200 kilometer van San Francisco. Het grootste eiland is Hawaii en heeft vijf vulkanen waarvan er nog twee werken. De 4200 meter hoge krater van de Mauna Loa is de grootste actieve vulkaan ter wereld.

Rivieren en meren

verenigde-staten-meren-en-rivierenDe waterhuishouding van de Verenigde Staten wordt in de eerste plaats bepaald door het reliëf. De belangrijkste stroomgebieden liggen in het centrale laagland.
Een belangrijk hydrografisch gebied vormen de grote meren op de grens van de Verenigde Staten en Canada. Met een totale oppervlakte van ca. 250.000 vierkante kilometer is dit het grootste zoetwaterbekken van de wereld. De meren zijn onderling door rivieren verbonden en staan via de St. Lawrence River in verbinding met de zee. Het grootste hoogteverschil bestaat er tussen het Erie Meer en het Ontario Meer. Dit hoogteverschil wordt overwonnen door de Niagara Falls, watervallen die qua watermassa tot de grootste ter wereld gerekend kunnen worden. De hoogtes van de American Fall en de Canadian Fall zijn op zich niet zo spectaculair, respectievelijk 52 en 48 meter. In het Yosemite National Park is een van ’s wereld hoogste watervallen, de Ribbon (491 meter).
Vanaf de oostrand van de Appalachen stroomt een aantal korte rivieren naar de Atlantische Oceaan. Het grootste stroomgebied van de Verenigde Staten is dat van de Mississippi. Het omvat het centrale laagland ten zuiden van de Grote Meren, de westzijde van de Appalachen en een groot deel van de oostzijde van de Rocky Mountains. De Mississippi ontspringt op de Mesabi Range en is vanaf de Anthony Fall bij Minneapolis bevaarbaar. Het verval is gering en na het opnemen van de Missouri en de Ohio gaat de rivier als een kilometers brede stroom met geweldige meanders naar de zee.  De Rio Grande, stromend door een van de droogste gebieden van de Great Plains, heeft grote betekenis voor de irrigatie.
De rivieren aan de westzijde van de Rocky Mountains gaan in vaak diepe canyons door de plateaus van het Grote Bekken. Meest bekend is natuurlijk de Grand Canyon, die uitgeslepen is door de rivier de Colorado.
Deel dit
Akkoord
Deze website plaatst cookies om jouw zoekvoorkeuren op deze website op te slaan en daarmee jouw gebruikerservaring te verbeteren. Daarnaast plaatsen we cookies voor het meten en bijhouden van bezoekersstatistieken. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt je hiermee in.